Gaziantep Oluşum | www.gaziantepolusum.com
 
ÖRSELENMEK
2/9/2019
Burcu Besle


Ortak bir cevap verecek olursak, şöyle olur...

İlkel beynimiz olasi tehlikeleri algilamak üzere teyakkuzda bu- lunuyor. Nasil mi?

Örnek verecek olursak, basit bir el çirpma sesinden, yere düşen bardağin sesinden bile irkiliyo- ruz.

Bazilarimiz kalabaliğa girmek- ten, zaruri ihtiyaclar dişinda aliş- veriş yapmaktan geri duruyor. Evlatlarimizi mümkün olduğun- ca yakinimizda istiyor, gözü- müzden ayirmak istemiyoruz.

Kisaca kimimiz az kimimiz çok örselendiğimizi hissediyoruz yaşananlardan dolayi. Kendi is- tegimiz dişinda, kimimiz kaçi- narak, kimimiz yok sayarak, aşiri öfkelenerek v.b. farkli şekillerde tepki veriyoruz. . Burada anahtar duygu “örselenmek”. Yani bu his var ise durup bir kendimize bak- mamiz gerekiyor.

Peki bir kendimize bakalim, bize ne oluyor? Karşilaştiklarini iyi/kötü, siyah/beyaz, tehlikeli/ güvenli olarak kategorize eden beynimizin ilkel kismi güvende

olduğumuzu bilene dek diken üstünde kalmaya devam ediyor.

Olani tespit edip, kendimize bak- tiktan sonra üstesinden nasil ge- leceğimizi öğrenip uygulamaya geçme vaktimiz gelmiş demek- tir. Eğer buraya kadar kendimiz- de olup biteni anlayamadiysak tekrar başa dönebiliriz.

İyiye güzele bakmak, iyi şey- ler işitmek, iyi şeyler yapmak, faydali şeylerle meşgul olmak mantiğimiza yapay bir mutluluk hali yani “-miş gibi yapmak” gibi gelse de gerçekte bu teyakkuz halinden kurtulma da egzersiz olarak değerlendirildiğinde çok işe yariyor.

Yani diyeceğim o ki; aciyi ya- şamali fakat kendini hayattan soyutlamadan işe yarar halde kalmak(ruh sağliğini korumak) için de kendi kendine destek ol- maliyiz. Nasil ki süt veren anne aç olmasa da evladini beslemek için yemek yer. Ayni şekilde ru- hunu beslemek için de ruhen beslenmek zorundayiz. Çocuklarimiza ve kendimize bunu borçluyuz.

 

 
Diğer Yazılar
Yazarlar