Gaziantep Oluşum | www.gaziantepolusum.com
 
BIZ ÇOCUKKEN
1/26/2019
Burcu Besle


Insan büyür ama o masum çocuklugu içinde kalir. Büyüdügü zaman hep ben çocukken söyle idi böyle idi der durur. Farkli çocuklarda kendisinin yapmadigi hareketleri gördügü zaman çocukken  kendisinin yapmadiklarini karsisindakine empoze ederek daha dogru yapmasi konusunda uyar uyuilarilarda bulunur. 

Yani ne kadar büyürse büyüsün insan hep o serçe gibi ürkek yüregi olan çocuklugu gelir gözünün önüne. O anilari asla unutamaz. Insan büyüdügü zaman sorunlar arttigindan dolayi dost kaziklarini görür ve riyakar, sahtekar, bencil, insanlari gördügü zaman büyüdügünün farkina variyor ama çocukluk bir bakmisiz ki gitmis elde var kocaman sifir. Ama o kadar pak yüreklerimiz vardi ki; kirlenmemis zihnimiz herseyin güzel olacagina inanan o saf kalbimiz vardi. Su an bakiyorum ki zihnimiz kirlendi, umutlarimiz askida kaldi. Dostlarimiz sahte çikti ve daha neler neler. Hiç büyümek istemesekte hayatin kaliplasmis yasaya göre maddesi ne yazik ki böyle. O günlere gitmek istedigimiz zaman  söyle anlatabiliriz… 

  

Su an ki degisimimize biz bile inanamiyoruz.. 

Minicik ellerimiz vardi minicik ayaklarimiz minicik isteklerimiz vardi...  

Kocaman yüregimiz kocaman hayallerimiz vardi...  

hatirliyorum çocukken, oyuncak bir  araba ve bir bez bebekle mutlu olurduk. büyüdük; 

kendi yavrularimizi terketmeye basladik... 

  

Çocukken;... doktor,ögretmen,asker olacaktik,büyük insan olacaktik. büyüdük;bencil,uyanik olduk. Büyüdük; doktoru,ögretmeni,askeri begenmez olduk,onlara küfür eder olduk... 

  

Biz çocukken; herseyin sahibi olmak için büyümek isterdik... büyüdük; herseyden uzak olmak için ölmek istiyoruz.. Herseyi ögrenmek için bir acelemiz vardi,herseyi doya doya yasayacak kadar da bol vaktimiz büyüdük; 

  

ögrenmekten kaçmak için bir acelemiz, herseyi mahfetmek için de bol bol vaktimiz var...... BIZ ÇOCUKKEN DÜNYA  HAKIKATEN ÇOK GÜZELDI... 

  

Insanlari daha çok severdik. Biz çocukken sanirdik ki; anneler,babalar hiç ayrilmaz. bütün insanlar iyidir... biz çocukken ve kötülügü hiç tanimamisken sanirdik ki; ben iyi insan olursam, herkes iyi insan olur. bikaç tane kötü çikar belki ama onlarda benim iyiligimle islah olur...  

  

Biz çocukken acaba, bizim annemiz,bizim babamiz,bizim ögretmenimiz,bizim tanidik büyüklerimiz daha mi güçlüydü, yoksa hayat hep ayni hayatti da? Yoksa, gerçekten biz çocukken dünya çok mu güzeldi? merak ediyorum, yoksa, bizi masum yalanlarla mi uyuttular ? ya da yalanlar masum degildi, ama onlar bizim masumlugumuza mi kiyamadilar.... 

 

 
Diğer Yazılar
Yazarlar