Gaziantep Oluşum | www.gaziantepolusum.com
 
İLK ÖNCE KENDİMİZE BAKMALIYIZ
8/3/2018
Burcu Besle


Ortak bir cevap verecek olur- sak, şöyle olur...

İlkel beynimiz olasi tehlikeleri algilamak üzere teyakkuzda bulunuyor. Nasil mi?

Örnek verecek olursak, basit bir el çirpma sesinden, yere düşen bardağin sesinden bile irkiliyoruz.

Bazilarimiz kalabaliğa gir- mekten, zaruri ihtiyaclar di- şinda alişveriş yapmaktan geri duruyor.

Evlatlarimizi mümkün oldu- ğunca yakinimizda istiyor, gözümüzden ayirmak istemi- yoruz.

Kisaca kimimiz az kimimiz çok örselendiğimizi hissedi- yoruz yaşananlardan dolayi. Kendi istegimiz dişinda, ki- mimiz kaçinarak, kimimiz yok sayarak, aşiri öfkelenerek v.b. farkli şekillerde tepki veri- yoruz. . Burada anahtar duygu “örselenmek”. Yani bu his var ise durup bir kendimize bak- mamiz gerekiyor.

Peki bir kendimize bakalim, bize ne oluyor? Karşilaştiklari- ni iyi/kötü, siyah/beyaz, tehli- keli/güvenli olarak kategorize

eden beynimizin ilkel kismi güvende olduğumuzu bilene dek diken üstünde kalmaya devam ediyor.

Olani tespit edip, kendimize baktiktan sonra üstesinden nasil geleceğimizi öğrenip uygulamaya geçme vaktimiz gelmiş demektir. Eğer buraya kadar kendimizde olup biteni anlayamadiysak tekrar başa dönebiliriz.

İyiye güzele bakmak, iyi şey- ler işitmek, iyi şeyler yapmak, faydali şeylerle meşgul olmak mantiğimiza yapay bir mut- luluk hali yani “-miş gibi yap- mak” gibi gelse de gerçekte bu teyakkuz halinden kurtulma da egzersiz olarak değerlendi- rildiğinde çok işe yariyor. Yani diyeceğim o ki; aciyi ya- şamali fakat kendini hayattan soyutlamadan işe yarar halde kalmak(ruh sağliğini koru- mak) için de kendi kendine destek olmaliyiz. Nasil ki süt veren anne aç olmasa da evla- dini beslemek için yemek yer. Ayni şekilde ruhunu besle- mek için de ruhen beslenmek zorundayiz.

Çocuklarimiza ve kendimize bunu borçluyuz.

 

 
Diğer Yazılar
Yazarlar